از گناهان خويش برآمد ، پيش پيرزنى از بنى اسرائيل رفت كه از آن نام خدا كه چون او را به آن نام فراخوانند دعا را مىپذيرد آگاه بود ، و به او گفت : من مرتكب گناهى شده‌ام كه از كفاره آن كسى جز « اليسع » « 2 » مرا آگاه نخواهد ساخت ، آيا تو كنار گور او مىروى و خداى عز و جل را فرامىخوانى تا او را زنده فرمايد و من از كفاره گناه خويش بپرسم كه چيست ؟ گفت : آرى ، طالوت با آن پيرزن كنار گور اليسع رفت ، پيرزن دو ركعت نماز گزارد و خداى را فراخواند . اليسع ( ع ) از گور بيرون آمد و گفت : « اى طالوت مگر گناه تو به آن حد رسيده است كه مرا از آرامگاهم بيرون آورى ؟ گفت : اى رسول خدا كار بر من چنان تنگ شد كه چاره‌اى جز پرسيدن آن از تو نداشتم ، اليسع فرمود : كفاره گناه تو در آن است كه خود و افراد خانواده‌ات چندان در راه خدا جهاد كنيد كه هيچكس از شما باقى نماند . اليسع به آرامگاه خود بازگشت و طالوت چنان كرد و سرانجام خود و افراد خانواده‌اش در جهاد كشته شدند . « 3 » 9 - توبه پسر يكى از شاهان بنى اسرائيل ابو عقيل دورقى ، از بكر بن عبد اللّه مزنى « 4 » روايت مىكند كه مىگفته است : يكى از ملوك بنى اسرائيل را عمرى دراز و اموال و پسران بسيار بود ، هريك از پسران كه بزرگ مىشد جامه مويين مىپوشيد و به كوهستان مىرفت و از گياهان مىخورد و به سياحت درويشى در زمين مىپرداخت تا مرگش فرامىرسيد و همه پسران او هريك پس از ديگرى

--> ( 2 ) . از پيامبران بزرگوارى كه در آيه 86 سوره انعام و آيه 48 سوره ص نام او آمده است . ( 3 ) . خوانندگان گرامى توجه دارند كه موضوع طالوت در آيات 248 و 249 سوره بقره آمده است و ميان مفسران درباره طالوت و اينكه آيا او پيامبر بوده است يا نه اختلاف است و آنچه كه ابن قدامه در مورد طالوت و توبه‌اش آورده است با اندك‌تفاوتهايى در صفحات 158 / 160 ترجمه تفسير طبرى آمده است ؛ به ترجمه ج 9 نهاية الارب نويرى ، صفحات 40 / 54 هم مراجعه فرماييد كه با تفصيل بيشترى نقل شده است ؛ و بيشتر اين روايات سست و افسانه سرايىها برگرفته از سخنان يهوديان است . ( 4 ) . دورقى : منسوب به دورق كه از شهرهاى قديمى خوزستان است و ابو عقيل دورقى ازدى كه نامش بشير است از محدثان نيمه اول قرن دوم هجرى است كه از حسن بصرى و قتاده كسب دانش كرده است ؛ به معجم البلدان ياقوت حموى ، ص 101 ، ج 4 ، چاپ مصر مراجعه فرماييد . بكر بن عبد اللّه مزنى : منسوب به قبيله مزينة از محدثان بزرگ و پارسايان اوايل قرن دوم كه جاحظ در البيان و التبيين و ابن عبد ربه در العقد الفريد سخنان او را مكرر آورده‌اند و به سال 106 درگذشته است لطفا به تهذيب التهذيب مراجعه شود .